“We gooien 10 jaar investering niet in de prullenbak”
Op 10 oktober, Wereld Dakloze Mensen Dag, laten we samen zien dat dakloosheid oplosbaar is. Als we ervoor kiezen. Dushi Huis kiest ervoor om jongeren niet op straat te zetten.
Mustafa Kurt, Directeur Dushi Huis, over jongeren die de jeugdzorg verlaten
Dushi Huis biedt kinderen die uit huis zijn geplaatst een thuis. Perspectiefbiedend. Soms voor 15 jaar lang. En dan? Dan worden ze 18 en moet de financiering stoppen, zeggen gemeenten. Mustafa vindt dat onzin. “Deze kinderen zijn op hun 18e nog lang niet klaar om zelfstandig te wonen. En Dushi Huis is hun tweede familie. Bij ons hoeven ze niet weg.”
Wie zijn jullie en wat doen jullie?
Dushi Huis is een plek waar kinderen wonen die uit huis zijn geplaatst en geen perspectief meer terug naar huis hebben. De meeste kinderen stromen bij ons in tussen de 4 en 11 jaar. De jongste is op dit moment vijf. Vaak hebben ze dan al tussen de vijf à twintig plekken binnen de jeugdzorg achter de rug voordat ze bij ons komen.
We bestaan 21 jaar en hebben 6 huizen verdeeld over heel Nederland waar 57 kinderen wonen. Bij ons mogen ze blijven zo lang als dat nodig is – ook na hun 18e. Deze kinderen zijn op hun 18e nog lang niet klaar om zelfstandig te wonen. Dushi Huis is een tweede familie voor hen.
Waarom doen jullie mee aan deze campagne?
Gemeenten doen op dit moment ontzettend moeilijk om verlengd jeugdhulp te geven. Jongeren worden vanaf hun 18e richting de WMO gestuurd, terwijl er bij de WMO geen plek is. En wat er dan gebeurt? Die jongeren eindigen op straat en moeten bij het daklozenloket aankloppen.
Daar ben ik fel op tegen. Het kan echt niet zo zijn dat we de meest kwetsbare kinderen van onze samenleving op straat zetten.
Wat ik gewoon niet begrijp is dat je ruim 10 jaar investeert in deze kinderen – tijd, geld, aandacht. Dat je als gemeente daarvoor betaalt, en dat je op het einde eigenlijk alles in de prullenbak gooit.
Hoe ziet dat eruit in de praktijk?
Het komt voor dat we moeten escaleren tot de wethouder. En als je dan bij de wethouder aanklopt dan kan het ineens geregeld worden. Dus dezelfde ambtenaren die eerst ‘nee’ zeggen, zeggen daarna ‘ja’.
Wat ik gewoon niet begrijp is dat je ruim 10 jaar investeert in deze kinderen – tijd, geld, aandacht. Dat je als gemeente daarvoor betaalt, en dat je op het einde eigenlijk alles in de prullenbak gooit.
Dan belanden die kinderen, want dat zijn het eigenlijk nog, op straat of in de opvang. En dan hebben ze later allemaal extra hulp nodig omdat ze op straat zijn beland of in de opvang zijn beland, alle ellende die ze daardoor hebben meegemaakt. En dan zijn er weer allemaal andere ambtenaren mee bezig.
Wat zou er gebeuren als alle jeugdzorginstellingen jullie aanpak zouden toepassen?
Als jongeren mogen blijven waar ze wonen ongeacht hun leeftijd, zou dat echt een heleboel schelen. Als gemeenten, instellingen en jongeren samen zeggen: dit gaan we doen, zo lang als nodig. Dan zou dat enorm veel uitmaken.
Als je onbeperkt budget had – wat zou je als eerste doen?
Dan zou ik voor de 18-plussers woningen realiseren waar zij direct in kunnen. Studio’s kopen of een heel groot complex verbouwen waar ze na hun 18e kunnen wonen en zekerheid op een woning hebben. Het is namelijk enorm moeilijk om voor die doelgroep woningen te vinden.
Zie je het verschil tussen mensen helpen vóórdat de crisis begint versus tijdens de crisis?
Als je voor de crisis begint, ben je het voor. Als je tijdens de crisis begint, kom je al bijna niet meer binnen. Je bent dan al te laat en moet nog harder werken om iets voor elkaar te krijgen. Het suffe is dat we vaak pas acteren als er crisis is. En het kost dan veel meer geld, veel meer energie – dan zit je met 12 man aan een tafel te praten over wat je al veel eerder had kunnen doen. Met vroegtijdige hulp voor iedereen zouden er veel minder kinderen en jongeren in de jeugdzorg belanden, veel minder jongeren in de GGZ zijn en zou er ook veel minder dakloosheid zijn.Hoe zou Nederland eruitzien als iedereen tijdig de hulp kreeg die hij nodig heeft?
Dan zouden we sowieso veel minder kinderen in de jeugdzorg hebben, als we veel eerder op preventie in zouden zetten. We zouden – wellicht, want het is koffiedik kijken – ook veel minder verwarde mensen op straat hebben.
Als je soms ziet dat die wachtlijsten soms een half jaar zijn, dat de crisisdienst heel veel afwijst. Dat komt vanwege capaciteitsproblemen, dat snappen we. Maar met vroegtijdige hulp voor iedereen zouden er veel minder kinderen en jongeren in de jeugdzorg belanden, zouden er veel minder jongeren in de GGZ zijn en zou er ook veel minder dakloosheid zijn.
Dakloosheid is op te lossen. Als we ervoor kiezen. Dushi Huis kiest ervoor om jongeren niet op straat te zetten.
Op 10 oktober laten we zien dat het anders kan
De Nederlandse overheid beloofde dakloosheid uit te bannen in 2030. Maar dakloosheid kunnen we niet uitbannen als mensen nog steeds dakloos worden.
Daarom roepen we het nieuwe kabinet op: kies voor preventie. Mensen die een instelling verlaten – jeugdzorg, een GGZ-instelling of detentie – moeten direct toegang hebben tot een stabiele huisvesting. Een veilige basis is essentieel voor een nieuwe start. Want zonder dak boven je hoofd kun je niet aan de toekomst werken. Zonder adres geen uitkering, geen werk, geen opleiding. Alles begint met een thuis.
Dushi Huis laat zien dat het kan. En dat het werkt.
Lees meer over de actiedag op 10 oktober en teken onze petitie!
